Kocham ekstrawertyczki, ale czy związek introwertyka z ekstrawertyczką ma jakieś szanse?

No właśnie. Uwielbiam dziewczyny, które są ekstrawertyczne, otwarte, pełne energii i ekspresywne. Entuzjazm, energia, bogata ekspresja – o ile energetycznie jestem gotowy na to – to uwielbiam to.  Jednak często w dłuższym okresie nie nadążam za nimi.

Niektóre ze znajomych wręcz nie potrafią/nie znoszą ciszy i jakby mogły rozmawiałyby non-stop. Plusem jest to, że często w rozmowach 1-na-1 mogę dłużej słuchać niż sam mówić co dla mnie jest fajne. Oczywiście czasem to ja jestem stroną, która więcej mówi. Wszystko zależy od sytuacji i tematu rozmowy. Z kolei minusem w niektórych przypadkach może być złe znoszenie ciszy czy ogólnie niskiej stymulacji zewnętrznej, która jest odbierana przez ekstrawertyczne osoby jako „nuda”.

6-couple-dinner-lgn
Osobiście nie widzę siebie w związku z bardzo ekstrawertyczną kobietą. Do tej pory mogę powiedzieć, że miałem związki z kobietami, który poziom introwersji/ekstrawersji był raczej bliski środkowej skali. Oczywiście ekstrawersja/introwersja to nie wszystko. Ważny też jest temperament, pochodzenie, religia, wartości, które są ważne dla drugiej osoby.

Co inni sądzą na temat związku ekstrawertyczki z introwertykiem?

Marti Olsen w książce „Introwertyk i ekstrawertyk w sidłach miłości”  twierdzi, że jeśli para taka jest świadoma swoich mocnych stron i wyzwań jakie niesie taki związek to mają oni szanse na dość zgodne życie.

O jakich trudnościach mówi tutaj autorka?

Głównie chodzi o trudności wynikające z naszej kultury, która oczekuje od mężczyzny otwartości i innych ekstrawertycznych cech. Według badań przeprowadzonych przez Avrila Thorne’a i Harrisona Gough’a (1999) to introwertyczni mężczyźni zostali najgorzej ocenieni  w porównaniu z introwertycznymi kobietami oraz ekstrawertykami obojga płci, którzy uzupełniali grupę ocenianą przez obserwatorów.

Obserwatorzy mieli za zadanie przypisać cechy osobowości osobom z badanej grupy. Introwertyczki opisano jako „spokojne, działające z rozwagą, zdystansowane, złożone, refleksyjne, ciche, wrażliwe, nieśmiałe, leniwe, posiadające wyobraźnię i oryginalne (najgorszą przypisywaną im cechą było lenistwo!). „[1]

Z kolei mężczyźni będący introwertykami, którzy zachowywali się tak samo jak introwertyczki zostali ocenieni gorzej. Użyto m.in. takich określeń jak: „słabi, zniewieściali, snobistyczni, podejrzani, egoistyczni, bujający w obłokach, przewrażliwieni, wyniośli, ostrożni i poważni”.[2]

Kiedy może być źle?

O ile introwertyczka może lepiej zrozumieć pewne cechy i zachowania introwertyka to w przypadku ekstrawertyczki może już być gorzej. Ekstrawertyczka z bogatym życiem towarzyskim może być zmęczona uwagami innych odnośnie jej introwertycznego partnera. Może czuć się zawstydzona z powodu niemęskiego wizerunku jej partnera. Gdy ekstrawertyczka i introwertyk nie nadają na tych samych falach to kobieta może też postrzegać partnera jako osobę, która nie potrafi zadbać o rodzinę lub której brak asertywności. Ekstrawertyczka może też czuć iż brakuje jej poczucia bezpieczeństwa oraz podświadomie żywić urazę do partnera ze względu na jej zależność od jego stabilności.

Z kolei introwertyk może cierpieć z powodu niskiego poczucia własnej wartości ze względu na ustanowione wzorce w naszej kulturze oraz postrzegać ekstrawertyczną osobowość partnerki jako przytłaczającą i nastawioną na rywalizację. Introwertyk może czuć się bezsilnie i „zmiażdżony”, czuć się zagrożony lub nosić w sobie urazę ze względu na wyższe dochody partnerki. Potrzeba bliskości introwertyka może nie być odpowiednio spełniona. Pomimo, że mogłoby się wydawać, że to ekstrawertycy potrzebują większej bliskości to w rzeczywistości jest wręcz odwrotnie.

Kiedy może być dobrze?

Według Marti Olsen dobry związek może być wtedy gdy mocne strony partnerów są odpowiednio dostrojone i partnerzy się uzupełniają. Wtedy nie ma mowy o zdominowaniu introwertyka, ekstrawertyczka może skupić się na karierze i błyszczeć, a introwertyk może pozostać w cieniu przyjmując np. mniej tradycyjną rolę np. zrezygnować z pracy i zająć się odchowaniem dzieci. W związku takim ekstrawertyczka może czuć się pod opieką introwertyka, który może być dla niej niesamowitym źródłem wsparcia i motywacji. W zamian ekstrawertyczka może poszerzać  jego życie osobiste i urozmaicać codzienność.

 

Dodatkowe ciekawostki na temat par introwertyk  i ekstrawertyczka:

Introwertycy i ekstrawertycy, a satysfakcja małżeńska

W badaniach dotyczących satysfakcji małżeńskiej (Marioles, Strickert, Hammer, 1998) zauważono, że wśród grupy badawczej (małżeńskie pary) takie rzeczy jak:

  • introwertycy żenili się w późniejszym wieku z kobietami introwertyczkami
  • ekstrawertyczki, które poślubiły introwertyków czuły się mniej szczęśliwe w związkach

 

Filmy o związkach introwertyków z ekstrawertyczkami

  • Tacy byliśmy – prawopółkulowy introwertyk zdominowany przez lewopółkulową ekstrawertyczkę
  • Pretty Woman – prawopółkulowa bohaterka przywraca do życia lewopółkulowego introwertyka
  • Zwyczajni ludzie – lewo półkulowa ekstrawertyczka, któa stara się przyćmić prawopółkulowego partnera o cechach introwertycznych
  • Boso w parku – lewopółkulowy introwertyk próbuje nadążyć za swoją prawopółkulową ekstrawertyczną żóną
  • Moje wielkie greckie wesele – prawopółkulowa kestrawertyczka (Nia Vardalos) odnajduje sens i miłość swego życia w postaci prawopółkulowego introwertyka.

Widzieliście te filmy? Co sądzicie o parach przedstawionych w tych filmach?

Post napisanu w oparciu o informacje z fragmentu książki:

Introwertyk i ekstrawertyk w sidłach miłości

Z czym mają problem introwertycy w związkach?

Dowiedz się więcej w poście „Relacje introwertyków – z czym mają problem jeśli chodzi o randki i związki?” oraz koniecznie wypełnij ankietę na końcu artykuły w powyższym linku.

No Responses

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *